Joeri: "Het is helemaal niet gewoon dat er geen cao is"

Gepubliceerd op 28 april 2022 om 09:06

In deze rubriek komen fysio’s aan het woord. Wat houdt hen bezig? Hoe kunnen we samen het vak mooier maken en wat is daarvoor nodig?

Even voorstellen

Joeri Gilissen is bijna 15 jaar werkzaam als fysiotherapeut. Na zijn afstuderen in 2008 maakte hij een carrièrestart in een eerstelijnspraktijk. Hij heeft zich gespecialiseerd als oncologiefysio en werkt sinds drie jaar als zzp’er. Joeri is naast fysiotherapeut op dit moment voorzitter van Stichting NLNet, de patiëntenorganistie voor mensen die leven met lymfoedeem en/of lipoedeem.

Waarom fysiotherapeut?

Ik heb voor fysiotherapie gekozen omdat ik het waardevol vind met mensen te werken en hen met problemen op een bepaald gebied verder te helpen waarin ze zelf vastlopen. Binnen de oncologie is de psychosociale kant erg belangrijk. Om mensen in een dergelijke stressvolle periode vertrouwen en weer een stukje regie te geven, of juist om te leren loslaten als iets niet meer mogelijk is.

Waarom vind je een cao belangrijk?

Ik heb ruim tien jaar met veel plezier in de eerste lijn gewerkt, maar ben uiteindelijk zzp’er geworden. Als werknemer ontving ik een all-in loon. Toen ik met mijn werkgever in gesprek ging over mijn arbeidsvoorwaarden, wist ik niet waar ik precies kon beginnen. Een cao zou me toen hebben geholpen. Dan had ik een richtlijn gehad. Ik zie veel jonge collega’s die hier mee worstelen. Een cao is een belangrijke leidraad en geeft (startende) fysiotherapeuten een goede onderhandelingspositie. Het is belangrijk dat er een cao komt met goede arbeidsvoorwaarden waarmee je als fysiotherapeut kan doorgroeien.

Wat baart je zorgen in fysioland?

Dat iedereen zomaar lijkt te accepteren en het normaal vindt dat er al heel lang geen cao is voor fysio’s in de eerste lijn. Dat is niet normaal. Als jonge fysio maak je een mooie start, begin je met een redelijk salaris. Maar na een poosje loop je tegen de beperkte arbeidsvoorwaarden aan en kun je je bekocht voelen als je erachter komt dat vakantie en pensioen verdisconteerd zitten in je salaris. Met ook nog eens weinig perspectief. Dat moet echt anders. Een cao is dus hard nodig.

Wat is je advies?

Mijn advies is uit te gaan van kracht en waarde. Je moet als beroepsgroep, werkgevers en werknemers staan voor je professie en doorzetten. Bepaal gezamenlijk wat eerlijke arbeidsvoorwaarden zijn voor een hbo/master-opgeleide fysiotherapeut. Kijk vervolgens naar een passend tarief om dit te realiseren en tegelijkertijd een gezonde bedrijfsvoering te kunnen bewerkstelligen. Het huidige tarief is (veel) te laag. Trek als beroepsgroep gezamenlijk op richting zorgverzekeraars en politiek om dit veranderd te krijgen. Wellicht kan hetgeen de docenten in het primair onderwijs met elkaar voor elkaar hebben gekregen dienen als inspiratie.


«   »